Tot ziens

Soms zijn dingen die je zegt tegen anderen zo vanzelfsprekend. Bijvoorbeeld als je weggaat “ Tot ziens”  of als iemand jarig is “ Lang zal ze leven”  of zoals aan het begin van het jaar dat we elkaar “ Gelukkig nieuwjaar” wensen.  Maar wat als je te maken hebt met mensen die in het laatste stukje  van hun leven leven en binnenkort zullen sterven. Dan is er vaak geen “ Lang zal ze leven meer”  of “Tot ziens” als je weggaat.

Zelf over kwam het me eind vorig jaar toen ik bij een familie op huisbezoek was om te kijken of onze vrijwilligers konden waken bij een ernstig zieke mevrouw zodat haar man een nacht door kon slapen. Mevrouw  lag in de huiskamer op een hoog-laag bed en was zichtbaar ernstig ziek en niet comfortabel . 

Op een gegeven moment moest ze overgeven en haar man begeleiden haar liefdevol en in alle rust door een bakje voor te houden. Haar dochter keek machteloos toe. En ik was er getuige van. Ik werd duidelijk uit mijn comfort zone gehaald door deze situatie en toen ik wat ongemakkelijk wegging zei ik “Tot ziens”  tegen mevrouw. En terwijl ik het zei voelde ik dat het niet klopte. Vijf uur later was mevrouw overleden.

Dolinda van der Hulst, coordinator Proxima Terminale Zorg Thuis